Oda do dzieciństwa

Fot. Mariusz Kus

Odchodzisz na fotografii
- w pamięci tak nie potrafisz
Przez park odchodzisz
jesienią
Odwrócona
urazę i smutek 
przed sobą niosąc
Wrócisz wiosną?
Przez szarość idziesz w sepię
w czerni i bieli nie widać
czy liście już martwe i złote
czy latem zielone
tylko strącone
za młodu
wiatru ślepą dłonią
Odchodzisz na fotografii
Dokąd?
Na drugą stronę albumu
- tak nam sądzone
zimę ogrzewać 
bezcielesnością wspomnień 
już zawsze
przez cztery pory wieku

Michał Rachwał

23/12/2012

Wybaczenie

Fot. Mariusz Kus

 

Milczysz.

I noc przez to ciemniejsza.

To nic!

Zamruczysz jeszcze

- widziałem kocicę

ukrytą w twych oczach

spragnioną

drapania po plecach.

Michał Rachwał

6/4/2001 

Lubię aromat i półmrok

Fot. Mariusz Kus

Lubię aromat i półmrok

Odległych poddaszy

Gdzie w kurzu i azylu

Do siebie się tulą

Graty

Za pozorną bezużyteczność

Aresztowane

Książki opakowane

W subtelną siwiznę pleśni

W nich ryciny szaro-szare

I jeszcze nieco poszarzałe:

Pan Pascal w zabawnych pończochach

Z pomocą sług licznych

Dwie szóstki koni nęka

By kula wypełniona próżnią

Pękła…

Daremnie

Portret pamięciowy ptaka moa

I typowa rodzina tatuowanych

Maorysów

I nagły dreszcz

Zimny po plecach

I robi się ciemno:

Raki dorodne

Jeszcze żywe

We wrzącem winie

Tak  iżby je

Na trzy palce

Zakryło…

Zbiegam w dół

By łapczywie pić

Chłodną teraźniejszość.

Michał Rachwał

25-27/3/2001 

Jutro zakwitną czereśnie

Fot. Mariusz Kus

Jutro zakwitną dzikie czereśnie

Kwiecień będzie taki majowy

Jasna będzie chmurność soboty

Radosnej wrzawy pełen święty spokój

Bociany wreszcie pióra upiorą

Będą białe jak w starych bajkach

Pijana wiosna w koszuli nocnej

Zjawi się na umówione otwarcie okna

o brzasku

w śmiechu perlistym

trochę niemądrym

i przekrzywionym wianku

w zwiewnym blamażu

natrętnej czkawki….

Jutro zakwitną dzikie czereśnie

- zaczekam jeszcze.

Michał Rachwał

20/4/2001 

Rozpacz

Fot. Mariusz Kus

Rozpacz wykrzyczana w studnię

nie zostanie na dnie

już taka jest
niezatapialna.

Michał Rachwał

Z tomiku Fioletowa klisza, 2004 

MY

Fot. Mariusz Kus

My – stado hien

co rano wychodzimy na żer

kupić nowe gazety

W dziale nekrologi

szukamy pięknych i bogatych

Szukamy sąsiadów

w  dziale afer

My – samotne sowy

co noc w bezsenności polujemy

na bezbronną białą mysz.

Michał Rachwał

8/3/12 

Epitafium sowizdrzała

Fot. Mariusz Kus

Nie czyńmy pogrzebu

dla garści popiołu

- to dla żywych makijaż

przed lustrem smutku

O odeszłym pozostała

klechda bałamutna

i domniemanie

że milszy mu kostur

niby krzyż pochylony

jak na bakier

czapka z daszkiem

niż kołdry zimnej  alabaster

nad bezbronnym truchłem.

Nie czyńmy pogrzebu

gdy żyje pamięć

nie więzi oczu biała czaszka

a klatka na serce już pusta.

Michał Rachwał

8/3/12 

Sonet patetyczny do dziurawych butów

Fot. Mariusz Kus

Grzbiet od urodzenia zgięty

Ręce stworzone by boleć

Dla innych jesteś tylko zwierzęciem

Choć drwią że masz wolną wolę

Oczy zbyt płytkie by płakać

Nie zaznasz zaszczytu wewnętrznej udręki

I tylko w nielegalnych snach

Śnić możesz kulawe szczęście

Zieleń pożąda zgniłej mierzwy

Wrogiem szarego pozłota i czerń

We mgle wydepczemy ścieżkę do szkółki niedzielnej

By się uczyć odróżniać misję od chceń

Kolory wymyślił Eskimos banita

A koniec był przy początku Świata.

Michał Rachwał

10/ 02/ 2011 

Jeśli pójdziecie za mną

Jeśli pójdziecie za mną

Uczynię was szczęśliwymi

Przemawiał trefniś mało śmieszny na targowisku

Tylko trochę popracuję nad szczęścia definicją

Fot. Mariusz Kus

Namaluję kolorową mapę

Niech wolność wasza

Wie gdzie może hasać

Tylko z wartości ukręcę sznurek

By nikt nie wypadł za horyzontu barierę

W poznania czarną dziurę

A waszą wewnętrzną mękę

Wypalę jednaką radością

Zmierzoną w skali powszechnej słodkości

Bez zera

Wszyscy weźmiemy się za ręce

A sąsiad będzie większy w niedoli

Wyrwiemy wszystkie zęby

I nic nie będzie boleć

Śnieg wytępimy ogniem

I do snu

Na suchej położymy się pustyni

Automatyczna kołysanka rozda sny równe

A jak grzeczni będziecie

To już się nigdy nie obudzimy

Michał Rachwał

marzec 2011 

Oto

Fot. Mariusz Kus

Oto ławka do czekania

- trzy wyrosły na niej kolce

Oto zęby do zgrzytania

zaorały wczoraj rozpacz

To zaś lampa do patrzenia

ogrzewania nagiej prawdy

i kurtyna do spadania

i kukiełki co umarły

Oto ja w gipsowej masce

pewnie mózg musiałem zwichnąć

uszkodzony połamany

marionetka na jednej nitce.

Michał Rachwał

Z tomiku Fioletowa klisza, 2004

Śmierć

Fot. Mariusz Kus

Śmierć?

To tylko jeden pusty fotel
- a stół zawsze zostanie
zawsze ktoś włączy telewizor
i tylko będzie trochę
ciszej
Wspominać będą 

coraz cieplej

i coraz rzadziej
i kiedyś znicz
znienacka poparzy...
Kto? kto go tu 
postawił?
Na tym betonie szarym

Michał Rachwał
Z tomiku Fioletowa klisza, 2004 

Na początku

Fot. Mariusz Kus

Na początku było płasko
Anieli z chmur przędli
Szare nitki deszczu
Ocean lubieżnie
Lizał łagodne brzegi
Nuda miała już dość samej siebie
I wtedy niebo zapragnęło
zejść na ziemię

Nie wiadomo skąd wzięło skałę
Niewiele myśląc pomalowało ją na biało
Słońce szło za nim
Ciekawe co będzie
- To ono pierwsze
zobaczyło hale i regle
Wymyśliło cień
By ukryć przepaść
I ścieżkę wąską
By się bać
Ale nie lękać

Wiatr zasnął znużony
I stał się Echem
I odtąd już sam
Samotnym nie będzie
Góry o ostrych szczytach
Łagodnie przytulą
Błądzącym pokażą
Do nieba drogę najkrótszą. 

Michał Rachwał

1/ 02/ 2011

Jest przy oknie

Fot. Mariusz Kus  2009

Jest przy oknie
takie wydeptane
miejsce
za firanki
szańcem który
jeży się do środka
najbardziej
Jest takie miejsce

stamtąd patrzę

stamtąd z lekiem

pragnę

tych wszystkich pociągów

opóźnionych na

zawsze

Jest takie okno

za którym ściana

Michał Rachwał

Z tomiku Fioletowa klisza, 2004

Są miejsca

Fot. Mariusz Kus  2011

Są miejsca do których

nas nie zaproszą

i daty o które historia

się nie upomni

Jest milczenie pełne patosu

i pamięć wyzwolona ze wspomnień

i gorycz słodka pod językiem

i czułe obcowanie z nikim

Strach, strach paniczny przed lękiem

lustro czarne bez odbicia

Michał Rachwał
Z tomiku Fioletowa klisza, 2004

Godzino tęskna

Fot. Mariusz Kus  2011

Godzino tęskna wyschnięta łzo
różany kolcu głęboko w palcu 
do Ciebie wzdycham i modlę się
byś powróciła bolała znowu.
Godzino tęskna – choć przez minutę
wyschnięta łzo –choć jedną kroplą
różany kolcu –jak ostra brzytwa
zgłodniałe palce nakarm dotykiem
Namiętny szepcie...


Michał Rachwał
Z tomiku Fioletowa klisza, 2004

Modlitwa

Fot. Mariusz Kus

By ścieżki nasze 

rozchodziły się łagodnie 

– o to się modlę.

Gdy będziesz tonąć

w horyzontu błękicie

nie z niemym krzykiem

– proszę.

Dłoń twoją jak słońce

przed snem

ale rozgrzeszającą, białą

widzieć chcę.

Gdy znakiem łagodnym

mówi:

wszystko będzie dobrze

i to, że umiesz być bezradny

i oczy przed płaczem masz wilgotne.

Na oceanie czasu

z jednym brzegiem

sam jeden

nie będę samotny.

Michał Rachwał

Z tomiku Fioletowa klisza, 2004

Odys

Fot. Mariusz Kus  2010

Czemu smutny jesteś, Odysie?

Wróciłeś przecież.

Zimną posadzkę z krwi zalotników

umyły służki

i mogłeś je spokojnie powiesić

Wszyscy

których Zeus dręczy długim życiem

rzekli

Tak jest sprawiedliwie

Dobry pan

nie chłoszcze łagodnie

To nic

że pomyliłeś Penelopę z Eurykleją

Te zmarszczki i przerzedzone włosy

to od tkania w dzień

i prucia po nocach

Boisz się że jej czekanie

nie nakarmi twoich zmysłów

A może boisz się

powiedzieć głośno

że nie są głodne?

Ale za to Itaka

jest szorstka i jałowa

jak dawniej

a kamienie ranią stopy

jeszcze mocniej

kozy są chude

a trawa żółta

Wciąż jesteś, Odysie

ubogim królem

doceń łaskawość niebios

Nie wysyłaj Telemacha

złośliwie

do Aten

za chlebem

Twój stary pies

właśnie zdechł z radości

Michał Rachwał

13/ 03/ 2011 

Do bliźniego

Fot. Mariusz Kus  2010

Zaczekaj – nie odchodź

chciałem cię przeprosić

a przecież jeszcze się gniewam

mieliśmy posadzić drzewo

i czekać na cień

naszą wspólną niecierpliwością

zaczekaj – jesteś mi potrzebny

twoja starość

będzie moim lustrem

w trudnej krzyżówce

brak mi dwóch haseł

dokąd idziesz

nie ma ostatnich liter

skąd jesteś

nie wiem jak zacząć

Moja samotność

niezauważona

nieopisana

nie ma sensu 
Zaczekaj – nie umieraj

Michał Rachwał

Z tomiku Fioletowa klisza, 2004

Słuchasz?

Fot. Mariusz Kus, 2010

Słuchasz?

Ty zasypiasz!

Jeśli tak to strzelam sobie w łeb...

Chociaż nie

ty naprawdę śpisz!

Całuję delikatnie, by nie zbudzić,

czoło na dobranoc.

W końcu – masz tyle innych zalet!

Michał Rachwał

Z tomiku Fioletowa klisza, 2004

Co robią nasze anioły, gdy umieramy?

Fot. Mariusz Kus

Pewno w niebieskich knajpach siedzą

Może i skore do zwierzeń

Lecz milczą naprzeciw siebie

Bo jak tu pilnować marzeń

Których już nie ma?

Ich włosy siwe

Już dla nikogo przestrogą

Skrzydła zostały w szatni

Jeszcze tłumaczą sen ostatni

Ten w którym zgasło światło

Strącają z rzęs niepotrzebną rosę

I zakładają zamiast oczu

Szkiełka z mgły

Cherubinie?

Smutny jesteś czy zły?

I po coś ty nieśmiertelny?

Kto przyjmie Anioła Stróża

Z drugiej i martwej ręki?

Michał Rachwał

3/ 03/ 2011